ຫຼາຍຄົນຈະເຄີຍເຫັນ ແລະ ເຄີຍໄປຮ່ວມບຸນຍົກຍອດ “ຊໍ່ຟ້າ”  ໃສ່ສິມສາລາ, ພຣະເຈດີ ຖືເປັນການທານທີ່ດີທີ່ສຸດ ເພາະວ່າຢູ່ສູງທີ່ສຸດຂອງອາຄານ ແລະ ເປັນຈຸດເດັ່ນຂອງອາຄານນັ້ນ, ຊໍ່່ຟ້າ ນິຍົມເຮັດໄວ້ເຄິ່ງກາງ ເປັນສັດຕະ ຫຼື ຊໍ່ 5 ຊັ້ນ, 7 ຊັ້ນ ແລະ 9 ຊັ້ນ ເປັນຕົ້ນ.

ຖ້ານຕ່ຳລົງມາ “ແມ່ນລູກທາດ ຫຼື ດວງປີ” ເອົາໄວ້ສຽບຍອດ ຊໍ່ຟ້າ ຕ່ຳລົງມາແມ່ນ “ແທນບັນລັງ” ເປັນສ່ວນທີ່ຢອງຫຼັງຄາ ອີກຊັ້ນໜຶ່ງ, ອົງປະກອບທັງໝົດຂອງ ຊໍ່ຟ້າ ສາມຖ້ານຂ້າງເທິງ ແມ່ນເປັນຕົວແທນ ໃຫ້ລະບົບຈັກກະວານວິທະຍາ ຫຼື ເຂົາພະສຸເມນ ຕາມແນວຄະຕິ ຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນອິນເດຍບູຮານ ລວມສາສະໜາພາມ ແລະ ສາສະໜາພຸດ.

ຍອດຊໍ່ຟ້າ ຢູ່ທີ່ຫຼັງຄາ ຂອງອາຣາມສິມນັ້ນ ແມ່ນມີຄວາມເຊື່ອວ່າ ເປັນສັນຍາລັກຂອງສະຫວັນ ເຊິ່ງມີຄວາມເຊື່ອໃນພຸດທະປະຫວັດກໍຄື: ພຣະທຳມະຈັກ ກັບ ປະວັດຕະນະສູດ, ເຊິ່ງເປັນປະຖົມມະບັດ ຂອງທຳມະເທດສະໜາ ທຳອິດຂອງ ພຣະສົມມາສົມພຸດທະເຈົ້າ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງໂປຣດເທດສະໜາ ປັນຈະວັກຄີທັງ 5 ອົງ ເຊິ່ງມີເນື້ອໃນສະແດງເຖິງຂັ້ນຕອນ ແລະ ການປະຕິບັດໃຫ້ບັນລຸເຖິງ ອະຣິຍະ ສັດຊື່ ເພື່ອດຳເນີນຂັ້ນຕອນການ ປະພືດປະຕິບັດ ແລະ ເຂົ້າໃຈຂອງຄວາມເປັນທຸກ ສະມຸດໄທນິໂຣດ ມັກພາໄປສູ່ພຣະນິພານ ເຊິ່ງເປັນເປົ້າໝາຍ ແລະ ຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງພຣະພຸດທະສາສະໜາ.

ບ່ອນສະແດງໂຄສະນາ


ກົດທີ່ພາບນີ້ ເພື່ອເບິ່ງຂໍ້ມູນເພິ່ມເຕິມ

ພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຕັດທຳມະຈັກ ກັບ ປະວັດຕະນະສູດຢູ່ນັ້ນ ດວງພະເນດສ່ອງ ເຫັນ 15 ຊັ້ນນາຣົກ ແລະ 16 ຊັ້ນສະຫວັນ, ສະນັ້ນບູຮານລາວ ຈຶ່ງນິຍົມເອົາຂໍ້ນີ້ເປັນຂໍ້ສູງ ( 16 ຊັ້ນຟ້າ ແລະ 15 ຊັ້ນດິນ ) ແລະ ໄດ້ປະຕິບັດການເຮັດຍອດຊໍ້ຟ້າ ຫຼັງຄາຂອງວັດ ຕາມຂໍ້ຄະຕິດັ່ງກ່າວ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງພຸດທະສາສະໜາ ເພື່ອໃຫ້ຕົນໄດ້ບັນລຸເຖິງສະຫວັນຊັ້ນ ອະກະນິດຖາ ທີ່ເປັນຊັ້ນສູງສຸດ ຂອງຊ່ວງສະຫວັນ.

ລະດັບຊັ້ນຂອງຊ່ວງສະຫວັນ ຕາມການແບ່ງໄຕພູມມີຄື: 1. ປະຮະນິມມິຕະວະສະວະຕີ, 2. ພຣົມມະປະຣິສັດຊາ, 3. ພຮິມມະປຸໂຣຫິຕາ, 4. ມະຫາພຣິມມາ, 5. ປະຣິດຕາພາ, 6. ອັບປະມານາພາ, 7. ອາພັດສະຣາ, 8. ປະຣິດຕະສຸພາ, 9. ອັບປະມານະສຸພາ, 10. ສຸພະກິນຫາ, 11. ເວຫີບຜະລາ, 12. ອະເວຫາ, 13. ອະຕັບປາ, 14. ສຸທິດສາ, 15. ສຸທິດສີ, 16. ອະກະນິດຖາ.

ດັ່ງນັ້ນ ການເຮັດຍອດຊໍ່ຟ້າສ່ວນຫຼາຍ ແມ່ນໄດ້ຄະຕິນິຍົມ ຕາມຫຼັກດັ່ງກ່າວ ແລະ ເພີ່ນໄດ້ບວກມະນຸດໂລກ ເຂົ້າໄປອີກໜຶ່ງຊັ້ນດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງສາມາດສັງເກດເຫັນວ່າ ຍອດຊໍ່ຟ້າ ຫຼາຍສຸດຈະມີ 17 ຍອດ ຍ້ອນໃນອະດິດ ໄດ້ກຳນົດຊັ້ນຊໍ່ຟ້າໄວ້ດັ່ງນີ້: ຖ້າເປັນວັດທີ່ເຈົ້າມະຫາຊີວິດຈາກວັງຫຼວງສ້າງ ແມ່ນໃຫ້ເຮັດຍອດຢູ່ເຄິ່ງກາງ 9 ຊັ້ນ, ຖ້າເປັນວັດທີ່ມະຫາຊີວິດຈາກວັງໜ້າ, ວັງຫຼັງ ແລະ ວັງກາງສ້າງ ຈະເຮັດຍອດຢູ່ເຄິ່ງກາງ 7 ຊັ້ນ, ຖ້າເປັນວັດທີ່ອາມາດ ແລະ ຂຸນນາງສ້າງ ໃຫ້ຍອດເຄິ່ງກາງ 5 ຊັ້ນ, ຖ້າເປັນຍອດທີ່ ປະຊາຊົນ ພາກັນສ້າງ ໃຫ້ເຮັດຍອດເຄິ່ງກາງ 3 ຊັ້ນ.    

ແຕ່ມາຮອດໃນປັດຈຸບັນ ແມ່ນຈະສ້າງຕາມກຳລັງສັດທາ ຢາກສ້າງເທົ່າໃດກໍໄດ້ ແຕ່ທີ່ສຳຄັນຂໍໃຫ້ຮູ້ຄວາມໝາຍ ບໍ່ແມ່ນເອົາແຕ່ຄວາມງາມເທົ່ານັ້ນ ສ່ວນການທີ່ຈະຕີຄຳວ່າຫ້າຍອດ ໝາຍເຖິງຫຼັກທຳ ພະລະຫ້າ ອິນຊີຫ້າ ຫຼື ເກົ້າຍອດ ວ່າໂລກກຸດຕະຣະທຳ ເກົ້າປະການ, ທີ່ສຳຄັນການສ້າງຍອດຊໍ່ຟ້ານັ້ນ ຂໍໃຫ້ຄຳນຶງເຖິງປະໂຫຍດ ທີ່ຈະໄດ້ຄື: ໄດ້ຮັກສາມໍລະດົກ ສິນລະປະລາວໃຫ້ໝັ້ນຄົງ, ເພີ່ມຄວາມງາມອັນເຫຼື້ອມໃສ ໃຫ້ແກ່ອາຄານ, ສະແດງອອກໃນພູມປັນຍາ ຂອງບັນພະຊົນບູຮານ ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຕໍ່ຫຼັກທຳຄຳສອນ ຄະຕິຄວາມເຊື່ອ ທີ່ເລີກເຊິ່ງຈົນກາຍມາເປັນເອກະລັກຂອງຊາດລາວອີກດ້ວຍ.

Hits: 9

LEAVE A REPLY

ກະລຸນາໃສ່ຄໍາເຫັນຂອງທ່ານ!
ກະລຸນາໃສ່ຊື່ຂອງທ່ານທີ່ນີ້