“ຊົນເຜົ່າກະຕູ” ເປັນຊົນເຜົ່າທີ່ຍ້າຍມາຈາກພາສກຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ຂອງປະເທດອິນເດຍ ແລະ ບໍລິເວນຕອນໃຕ້ຂອງຈີນ ໂດຍມາວອາໄສຢູ່ລາວຍເປັນເວລາຫຼາຍປີແລ້ວ, ປັດຈຸບັນ ໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ແຂວງເຊກອງ, ສາລະວັນ ແລະ ຈຳປາສັກ.
ເວົ້າເຖິງຊື່ເອີ້ນ ແລະ ພາສາ “ກະຕູ” ເປັນຊື່ທີ່ເຂົາເຈົ້າສະໝັກໃຈ ແລະ ເປັນຊື່ທີ່ໃຊ້ທາງການ ເຊິ່ງໝາຍເຖິງ ຍອດນ້ຳ ຫຼື ຍອດຫ້ວຍ, ເຊິ່ງຊົນເຜົ່າກະຕູປະກອບມີ 2 ແຊງຄື: ຕຣີວ ແລະ ດາກກັງ, ໂດຍພາສາຈັດຢູ່ໃນໝວດພາສາມອນ-ຂະແມ ແລະ ບໍ່ມີຕົວໜັງສືຂຽນ.
ຊົນເຜົ່າກະຕູເຊື່ອຖືເລື່ອງວິນຍານ ແລະ ຜີ ໃນປີໜຶ່ງມີພິທີກຳໃຫຍ່ ແລະ ນ້ອຍຫຼາຍຄັ້ງເພື່ອຂໍຄວາມຢູ່ເຢັນເປັນສຸກ ແລະ ຂໍໃຫ້ໄດ້ຜົນຜະລິດທີ່ດີ.
ການເກີດລູກຂອງແມ່ຍິງເຜົ່າກະຕູ ແມ່ນຈະເກີດຢູ່ກ້ອງຕາລ່າງເຮືອນ, ຢູ່ຊານເຮືອນ ຫຼື ອາດຈະຢູ່ຕູບປຸກຢູ່ໃກ້ໆບ້ານ.
ການປົງສົບຂອງຊົນເຜົ່າກະຕູ ປົງສົບດ້ວຍການຝັງ ແຕ່ຖ້າມີຄົນຕາຍໂດຍຖືກເສືອກັດ ຫຼື ດ້ວຍອາວຸດ ຕ້ອງໄດ້ຍ້າຍໝົດບ້ານໄປຕັ້ງບ່ອນໃໝ່.
ດ້ານການນຸ່ງຫົ່ມ ແຕ່ກ່ອນຜູ້ຊາຍເຜົ່າກະຕູ ຈະນຸ່ງຜ້າກະຕ່ຽວ ແລະ ເປືອຍຄີງຂ້າງເທິງ, ຝົນ(ຕັດ)ແຂ້ວ ແລະ ສັກລາຍຕາມຮ່າງກາຍ, ມາຮອດປັດຈຸບັນ ຫັນມານຸ່ງໂສ້ງຫຼາຍແລ້ວ ສ່ວນແມ່ນຍິງໃສ່ສິ້ນໂລ່ມຍາວສີດຳແດງ, ຮັດແຕ່ເອິກລົງຮອດແຄ່ງ ມີແຖບໄຂວ່ສີແດງ ແລະ ເຫຼືອງ.
ດ້ານສິລະປະວັນນະຄະດີ ຊົນເຜົ່າກະຕູມີກອນຂັບລຳ ເນື້ອຮ້ອງທຳນອງເສບທີ່ເປັນເອກະລັກ, ມີນະທານ, ມີຄ້ອງ, ແຄນ, ປີ່ ແລະ ອື່ນໆອີກ.
ສຳລັບຊີວິດດ້ານເສດຖະກິດ ເຜົ່າກະຕູເຮັດໄຮ່ປູກເຂົ້າເປັນຫຼັກ, ປູກພືດຜັກຕ່າງໆ ແລະ ລ້ຽງສັດ, ແມ່ຍິງມີຄວາມຊພນານໃນການຕ່ຳຫູກດ້ວຍກີ່ແອວ ຜູ້ຊາຍມີຄວາມຊະນານເລື່ອງຈັກສານໄມ້ໄຜ່ ແລະ ຫວາຍ ດ້ວຍລວດລາຍເອກະລັກອັນງົດງາມ ທີ່ທົນທານໝັ້ນໜຽວ.