ເມື່ອກ່ອນ ການສຶກສາຖືໄດ້ວ່າມີບັນຍາກາດຄຶກຄື້ນ ແລະ ເປັນຂະບວນການ ຫຼາຍຄົນແຂ່ງກັນຮຽນ ແຂ່ງກັນເສັງເພື່ອຈະໄດ້ເຂົ້າຮຽນສາຍທີ່ຕົນເອງມັກ ແຕ່ຕົກມາຍຸກປັດຈຸບັນນີ້ ດ້ວຍສະພາບເສດຖະກິດ ສະພາບແວດລ້ອມ ແລະ ຫຼາຍຢ່າງໃນສັງຄົມທີ່ຜັນແປໄປ ເດັກນ້ອຍສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ຢາກທີ່ຈະຮຽນຕໍ່, ບາງຄົນກໍຈຳເປັນຕ້ອງອອກໄປເຮັດວຽກເພື່ອຫາເງິນຊ່ວຍຄອບຄົວ, ຫຼາຍຄົນກໍອອກມາປະກອບກິດຈະການເຮັດທຸລະກິດ ເປັນນາຍຂອງຕົນເອງ ແຕ່ບໍ່ວ່າຈະຢ່າງໃດກໍຕາມ ຖ້າຄົນທີ່ມີເງືອນໄຂກໍຍັງສະໜັບສະໜູນໃຫ້ຮຽນຕໍ່ສາຍວິຊາຊີບໃຫ້ຈົບຈະເປັນການດີທີ່ສຸດ.
ສຳລັບນ້ອງໆທີ່ຮຽນຈົບມໍປາຍມາທີ່ກຳລັງຈະສຶກສາຕໍ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ຈຳນວນບໍ່ໜ້ອຍທີ່ມີຄຳຖາມນີ້ໃນຫົວ ຫຼື ມັກຈະຖືກຖາມເປັນປະຈຳວ່າ ຈະໄປຮຽນຫຍັງ? ຢາກຈະເປັນຫຍັງ? ແຕ່ໜ້ອຍຄົນທີ່ຈະມາຖາມພ້ອມຄຳຊີ້ແນະໃຫ້ແນວທາງ (ງ່າຍໆຄືຖາມແລ້ວໃຫ້ຄໍາຕອບພ້ອມ) ຖ້າຄົນທີ່ມີສາຍອາຊີບໄວ້ໃນໃຈແລ້ວກໍສະບາຍຖາມມາກະຕອບໄປແບບໂກ້ໆໂລດແຫຼະ ແຕ່ສຳລັບຄົນທີ່ຍັງມຶນງົງບໍ່ມີຂໍ້ມູນຫຍັງໃນຫົວເລີຍ ຄຳຖາມນີ້ຈຶ່ງກາຍເປັນຄຳຖາມທີ່ຕອບຍາກ.
ສຳລັບໃຜທີ່ມີຄຳຖາມນີ້ໃນຫົວ ຫຼື ຍັງບໍ່ໝັ້ນໃຈວ່າຈະຕອບຄົນຕົນເອງ, ຄອບຄົວ ແລະ ຄົນທີ່ຖາມແນວໃດ ລອງມາເບິ່ງແນວທາງລຸ່ມນີ້ໃຫ້ດີ ກ່ອນຈະຕອບໄປວ່າ “ບໍ່ຮູ້ເທື່ອ“.
- ທຳອິດຕ້ອງເບິ່ງຕົນເອງກ່ອນວ່າ ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ? ເພາະບໍ່ມີໃຜຈະຮູ້ຈັກເຮົາດີເທົ່າໂຕເຮົາເອງ
- ລອງຄິດພາບເບິ່ງວ່າ ຢາກເຫັນພາບຕົນເອງເປັນຫຍັງໃນອານາຄົດ
- ແລ້ວຈຶ່ງມາສຶກສາເບິ່ງວ່າ ມີສາຂາໃດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ສາຍອາຊີບທີ່ເຮົາຢາກເປັນ
ກ່ອນຈະຕັດສິນໃຈໃຫ້ເລິກເຊິງບໍ່ແມ່ນຜິວເພີນ ເບິ່ງໃຫ້ດີວ່າ ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາມັກແທ້ແລ້ວບໍ? ມັນສາມາດສ້າງລາຍໄດ້ ໄດ້ບໍ ແລະ ເປັນທີ່ຕ້ອງການຂອງຕະຫຼາດແຮງງານໃນສັງຄົມບໍ? ແນ່ນອນເວົ້າແບບນີ້ ຫຼາຍຄົນອາດເກີດຄຳຖາມໃນໃຈວ່າ ເດັກມັດທະຍົມຈະຄິດແບບເລິກເຊິງແບບນີ້ໄດ້ແນວໃດ ແຕ່ເຊື່ອວ່າ ບາງຄົນສາມາດຊອກຫາໄດ້ ສຳລັບໃຜທີ່ບໍ່ໝັ້ນໃຈກໍສາມາດສອບຖາມ ປຶກສາ ກັບຄົນທີ່ມີປະສົບການ ເພື່ອໄດ້ຂໍ້ມູນທີ່ຈະແຈ້ງຂຶ້ນ ຮັບຟັງໄດ້ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເຊື່ອທຸກຢ່າງ. ສຸດທ້າຍເຮົາກໍຕ້ອງເຊື່ອໂຕເອງຫຼາຍກວ່າ ເພາະຄົນທີ່ຈະຕ້ອງຮຽນ ແລະ ຢູ່ກັບມັນຕັ້ງ 4 ປີບໍ່ແມ່ນຄົນອື່ນ ຄືເຮົາເອງ, ຖ້າຄົນອື່ນເລືອກໃຫ້ ຄົນທີ່ຝືນໃຈອາດແມ່ນເຮົາເອງ ຕອນທຳອິດທີ່ເລືອກແມ່ນຈຸດທີ່ສຳຄັນ ຢ່າໃຫ້ມັນເປັນດັ່ງຄຳວ່າ ຮຽນຜິດສາຍເສຍດາຍຮອດມື້ຈົບ.