ຄອບຄົວຈະໝັ້ນຄົງ ແລະ ເປັນສຸກບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ ຍ້ອນສະພາບເສດຖະກິດ, ສັງຄົມ ທີ່ແຂ່ງຂັນກັນທັງດ້ານວັດຖຸນິຍົມ ຈົນຂາດການໃສ່ໃຈທາງດ້ານຈິດໃຈ. ນອກຈາກຄວາມຮັກ ຄວາມຜູກພັນ ທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຄອບຄົວຢູ່ດີ ມີຄວາມສຸກນັ້ນ, ຍັງມີອີກຫຼາຍປັດໄຈ ທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຄອບຄົວຢູ່ລອດໄດ້ ໃນສັງຄົມແຫ່ງການແຂ່ງຂັນກັນ ຊຶ່ງມັກຈະມີ 7 ປັດໄຈ ດັ່ງຕໍ່ນີ້:
- ຄົນໃນຄອບຄົວຕ້ອງສາມາດຮັບມື ແລະ ຈັດການກັບບັນຫາຕ່າງໆ ທີ່ຜ່ານເຂົ້າມາໃນຊີວິດ, ຕ້ອງຕັ້ງສະຕິໃຫ້ໝັ້ນຄົງກ່ອນ ຈຶ່ງຈະຮັບມືກັບບັນຫາໄດ້.
- ທຸກຄົນຕ້ອງຄຳນຶງເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກຂອງກັນ ແລະກັນ, ນອກຈາກການເຮັດວຽກແລ້ວ ຄົນໃນຄອບຄົວຕ້ອງຮູ້ຈັກແບ່ງເວລາ, ສົນໃຈກັບຄວາມຮູ້ສຶກຄວາມຕ້ອງການຂອງຄົນໃນຄອບຄົວນຳອີກ ເພາະໃນເວລາທີ່ຄອບຄົວເດືອດຮ້ອນ ຫຼືຍາກລຳບາກ, ຄອບຄົວຖືເປັນກຳລັງໃຈສຳຄັນ.
- ໃຊ້ເວລາຮ່ວມກັນ ບໍ່ວ່າຈະເກີດບັນຫາໃດກໍຕາມ ຄົນໃນຄອບຄົວໃຊ້ເວລານຳກັນໃນການແກ້ໄຂບັນຫານັ້ນ ເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກວ່າເພິ່ງພາອາໄສກັນໄດ້, ຄົນໃນຄອບຄົວກໍຈະບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມສຸກຢູ່ບ່ອນອື່ນ ຊຶ່ງເກີດເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈຊຶ່ງກັນ ແລະກັນ.
- ຄອບຄົວຕ້ອງມີລະບຽບແບບແຜນ ເມື່ອມີບັນຫາກໍມີຫຼັກການ ຫຼືຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ເຮັດໃຫ້ຄອບຄົວຍັງເຮັດໜ້າທີ່ຕໍ່ໄປໄດ້.
- ຄອບຄົວມີທີ່ເພິ່ງທາງໃຈ ໂດຍສະເພາະການປະຕິບັດຕາມຫຼັກສາສະໜາ, ເມື່ອເກີດບັນຫາກໍຈະມີສະຕິ ຊຶ່ງຖືເປັນຕົ້ນທຶນທີ່ມີຄ່າສຳລັບການເບິ່ງແຍງຈິດໃຈຍາມຄົນໃນຄອບຄົວເດືອດຮ້ອນ.
- ມີວິທີສື່ສານໂອ້ລົມກັນຢ່າງຊັດເຈນ, ກົງໄປກົງມາ ບໍ່ເວົ້າຊ່ອນເງື່ອນງຳ ຫຼືປິດບັງກັນ, ຄົນໃນຄອບຄົວຕ້ອງຮັບຟັງຄວາມຄິດເຫັນ, ຄວາມຮູ້ສຶກຊຶ່ງກັນ ແລະກັນ, ເຮັດໃຫ້ການຢູ່ຮ່ວມກັນໃນຄອບຄົວເປັນໄປດ້ວຍຄວາມສະບາຍໃຈ.
- ຮັກສາຄວາມຜູກພັນກັບຄອບຄົວເກົ່າ, ໝັ່ນຫາເວລາໄປມາຫາສູ່ກັນ ຫຼື ພົບປະສັງສັນຕິດຕາມຂ່າວຄາວ, ຊ່ວຍເຫຼືອຊຶ່ງກັນ ແລະກັນ. ນອກຈາກຈະເຮັດໃຫ້ມີຄວາມສຸກສະໜຸກສະໜານແລ້ວ ການຊ່ວຍເຫຼືອຄົນອື່ນເຮັດໃຫ້ຄວາມຄິດກວ້າງຂຶ້ນ, ບໍ່ຄິດແຕ່ເລື່ອງຂອງຄອບຄົວໂຕເອງ ແລະເຮັດໃຫ້ມີບ່ອນເພິ່ງພາອາໄສເມື່ອມີບັນຫາ ຫຼືຄວາມເດືອດຮ້ອນ.
ສະຖາບັນຄອບຄົວຈະແຂງແຮງນັ້ນ ຕ້ອງອາໄສປັດໄຈຫຼັກຄື ຢູ່ຮ່ວມກັນດ້ວຍຄວາມຮັກ ຄວາມຜູກພັນເອື້ອເຟື້ອ, ຊ່ວຍເຫຼືອເຊິ່ງກັນ ແລະກັນ, ສິ່ງເລັກໆນ້ອຍໆ ເຫຼົ່ານີ້ປຽບດັ່ງນຳ້ທິບບຳລຸງໃຈ ໃຫ້ຮູ້ສຶກສະຫງົບຮົ່ມເຢັນ ແລະເມື່ອດົນໄປກໍສະສົມກາຍເປັນຄວາມຮູ້ສຶກໝັ້ນຄົງ, ປອດໄພ, ສຸກກາຍສະບາຍໃຈ, ທຸກຄົນມີຄວາມສຸກ ແລະຄອບຄົວກໍຈະຂຶ້ນຊື່ວ່າ ເປັນຄອບຄົວແຫ່ງຄວາມສຸກຄືກັນ.