ຄົນລຸ້ນໃໝ່ເຄີຍມີຂໍ້ສົງໄສບໍ່ວ່າ ເປັນຫຍັງຄົນຕ່າງປະເທດຈຶ່ງເອີ້ນວຽງຈັນຂອງລາວເຮົາວ່າ “ວຽນທຽນ” ແລະ ເປັນພາສາອັງກິດວ່າ “Vientiane” ທັ້ງໆທີ່ “ວຽນທຽນ” ໃນພາສາລາວ ກໍເປັນອີກຄວາມໝາຍໜຶ່ງ ທີ່ບໍ່ມີຫຍັງເຊື່ອມໂຍງກັບ “ວຽງຈັນ” ໂດຍກົງເລີຍ.
ຄຳຕອບແທ້ໆ ນັ້ນງ່າຍໆ ຖ້າເຮົາກັບໄປຖາມຄົນລຸ້ນກ່ອນໆ ທີ່ໄດ້ຮຽນພາສາຝຣັ່ງມາ ກໍຈະຮູ້ໄດ້ທຫັນທີວ່າ “Vientiane” ທີ່ເຮົາອ່ານກັນຢູ່ນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ອ່ານອອກສຽງ “ວຽນທຽນ” ແຕ່ອອກສຽງວ່າ “ວຽງຈັນ” ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຢູ່ແລ້ວ ເພາະວ່າຄຳນີ້ບໍ່ແມ່ນພາສາອັງກິດ ແຕ່ເປັນພາສາຝຣັ່ງ ໃຜຢາກພິສູດຄຳອ່ານນີ້ ກໍສາມາດໃຊ້ Google Translate ແລ້ວເລືອກພາສາເປັນພາສາຝຣັ່ງກ່ອນຈະໃສ່ຄຳວ່າ “Vientiane” ລົງໄປແລ້ວກົດປຸ່ມຮູບລຳໂພງ ກໍຈະໄດ້ຍິນຄຳວ່າ “ວຽງຈັນ” ຢ່າງຊັດເຈນ.
ນອກຈາກຄຳວ່າ “Vientiane” ແລ້ວ ຄຳໃນພາສາລາວ ທີ່ເຮົາເວົ້າກັນຈົນຕິດປາກເຊັ່ນວ່າ ກາຣົດ (Carrot), ເບຕົງ (Béton), ປາເຕ້ (Pâte) ແລະ ບຣູດ (Brosse) ຕ່າງກໍເປັນການອອກສຽງທີ່ຢືມມາຈາກສຳນຽງຂອງພາສາຝລັ່ງທັງນັ້ນ.
ຄວາມຈິງແລ້ວ ການຢືມສຳນຽງຕ່າງປະເທດມາໃຊ້ ເປັນເລື່ອງປົກກະຕິມາຕັ້ງແຕ່ສະໄໝພາສາ ບາລີ-ສັນສະກິດ ເຂົ້າມາສູ່ພູມິພາກອາຊີຕາເວັນອອກ ສ່ຽງໃຕ້ແລ້ວ ເຊິ່ງຖືວ່າເປັນການແລກປ່ຽນວັດທະນະທຳທາງພາສາທີ່ມີມາແຕ່ບູຮານ ຄືກັນກັບທີ່ເຮົາກຳລັງໃຊ້ພາສາອັງກິດຕິດປາກເຊັ່ນຄຳວ່າ: ອິນເຕີເນັດ, ໂພສ, ແຮັດແທັກ ນັ້ນເອງ.