ຊົນເຜົ່າມົ້ງນອກຈາກຈະມີສີມື ແລະ ຄວາມສຳນານໃນການປັກຜ້າ ແລະ ການຂຽນທຽນ ສ້າງສັນລວດລາຍທີ່ງົດງາມ ຕາມແບບສະບັບຂອງຊົນເຜົ່າມົ້ງແລ້ວ ຊົນເຜົ່າມົ້ງລາຍ ຍັງມີການເລົ່າເລື່ອງລາວ ທີ່ສະແດງອອກເຖິງວິຖີຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງຊົນເຜົ່າຕົນເອງ ຜ່ານສິລະປະງານປັກ ໂດຍການບອກເລົ່າເຖິງຄວາມເປັນມາ ໃນຊີວິດການເປັນຢູ່, ການປະກອບອາຊີບ ລົງເທິງຜ້າປັກ ໃຫ້ເປັນລວດລາຍທີ່ງົດງາມແທນການບອກເລົ່າອີກດ້ວຍ.
ຜ້າຜືນໜຶ່ງນັ້ນ ອາດມີການປັກເລື່ອງລາວ ທີ່ບອກເລົ່າເປັນລຳດັບເລື່ອງ ຕໍ່ເນື່ອງກັນຫຼາຍໆເລື່ອງເຊັ່ນ: ພາບປັກວິຖີຊີວິດ ຊົນເຜົ່າມົ້ງຊາຍຍິງ ທີ່ດຳເນີນເລື່ອງຕັ້ງແຕ່ອອກຈາກບ້ານໄປໄຮ່ໄປນາ, ໄປປູກເຂົ້າໂພດ, ລ້ຽງສັດ ຫຼື ຜ້າປັກສະແດງເຖິງວິທີການເພາະປູກ ຕັ້ງແຕ່ການເລີ່ມຕົ້ນປູກຕົ້ນກ້າ ຫຼື ຫົດນ້ຳ ໄປຈົນເຖິງການເກັບກ່ຽວພືດຜົນເປັນຕົ້ນ.
ສິລະປະ ແລະ ເທັກນິກການປັກລວດລາຍ ລັກສະນະເຊັ່ນນີ້ ເປັນອີກເອກະລັກໜຶ່ງ ຂອງແມ່ຍິງທຸກຄົນ ໃນກຸ່ມຊົນເຜົ່າມົ້ງລາຍ, ເປັນພູມປັນຍາ ແລະ ສິລະປະດັ່ງເດີມ ທີ່ສືບທອດມາຈາກບັນພະບູລຸດ ຈົນຮອດປັດຈຸບັນ.
ການປັກຕ້ອງອາໄສທັງຈີນຕະນາການ, ຄວາມອົດທົນ ແລະ ສີມື້ໃນການປັກຂ້ອນຂ້າງສູງ, ປັດຈຸບັນຈຶ່ງມີການປັກຂອງຊົນເຜົ່າມົ້ງ ໃນລັກສະນະແບບນີ້ ເຫຼືອຢູ່ຂ້ອນຂ້າງນ້ອຍແລ້ວ ແລະ ອາດຈະສູນຫາຍໄປຕາມການເວລາ.